Ridom

[Nenne]

Tack så mycket.

//Nenne

[Älva]

Ríðum, ríðum og rekum yfir sandinn,
rennur sól á bak við Arnarfell.
Hér á reiki er margur óhreinn andinn,
úr því fer að skyggja á jökulsvell.
//Drottinn leiði drösulinn minn,
drjúgur verður síðasti áfanginn.//

Þei, þei! þei, þei! þaut í holti tófa,
þurran vill hún blóði væta góm,
eða líka einhver var að hóa
undarlega digrum karlaróm.
//Útilegumenn í Ódaðahraun
eru kannski´ að smala fé á laun//

Ríðum, ríðum, rekum yfir sandinn,
rökkrið er að síga á Herðubreið.
Álfadrotting er að beisla gandinn,
ekki er gott að verða á hennar leið.
//Vænsta klárinn vildi ég gefa til
að vera kominn ofan í Kiðagil.//





Ridom, ridom, ridom över sanden,
solen sjunker bortom Arnafell.
Mörkret breder skuggor över sanden,
spöken kommer fram när det blir kväll.
Herren leder gångarn min,
ännu är det långt till gård och grind.

Räven tjuter, tjuter bakom kullen,
fåren flyr i fruktan för hans klo.
Men vem ropar, ropar utur mullen?
Bergakungen stiger ur sitt bo.
Fredlös han i lönndom går,
jagar liksom räven vilsna får.

Älvadrottning dansar över sanden.
Rid, ja rid, om livet är dig kärt.
Fly den fagra älvadrottning-handen,
ryttarna själ till fånge hon begär.
Bästa häst jag offra vill,
om jag hinner fram till Kidagil.